Układ pokarmowy kota charakteryzuje się dużą wrażliwością na nagłe modyfikacje jadłospisu. Zmiana rodzaju karmy lub pór podawania posiłków w połączeniu ze stresem wywołanym rozłąką może skutkować biegunkami, wymiotami lub całkowitą odmową jedzenia. Z tego powodu utrzymanie dotychczasowej diety jest kluczowym elementem opieki.
Pozostawianie pełnych misek suchej karmy na kilka dni nie jest właściwym rozwiązaniem. Pokarm szybko wietrzeje, traci walory zapachowe i może jełczeć, co zniechęca zwierzę do jedzenia. Ponadto dieta oparta wyłącznie na suchych granulkach sprzyja odwodnieniu organizmu, zwiększając ryzyko rozwoju chorób dolnych dróg moczowych.
Regularne wizyty catsittera umożliwiają serwowanie pełnowartościowej karmy mokrej lub posiłków zgodnych z modelem surowej diety mięsnej. Opiekun podaje jedzenie o temperaturze pokojowej, myje miski po każdym posiłku i usuwa niezjedzone resztki, dbając o czystość mikrobiologiczną. Taki standard żywienia chroni florę jelitową pupila.
Uzupełnianie świeżej wody to kolejny fundamentalny obowiązek. Koty rzadko piją z misek stojących blisko jedzenia, preferując wodę bieżącą lub naczynia rozstawione w różnych punktach domu. Opiekun kontroluje stan fontann filtrujących oraz dba o codzienne wyparzanie naczyń z wodą, zachęcając zwierzę do prawidłowego nawadniania.
Wszelkie smakołyki powinny być dawkowane z umiarem i służyć jako nagroda po sesji zabawy lub podaniu leków. Nadmiar przysmaków rozregulowuje bilans kaloryczny i może prowadzić do niechęci wobec karmy bytowej. Ścisłe przestrzeganie zaleceń żywieniowych gwarantuje dobrą kondycję i zdrowie kota pod nieobecność opiekunów.
